Edito

Zevende editie van het ARTONOV Festival


“Door het essentiële op te offeren aan het urgente, vergeten we uiteindelijk de urgentie van het essentiële.” 

Edgar Morin balanceerde zijn hele leven tussen beide. Duizenden dringende zaken overspoelen ons, we rennen van reflectie naar reflectie.

Met dit citaat wil ik het thema van de zevende editie van het ARTONOV 2021 Festival introduceren: het Japanse woord IBASHO (de plaats waar je je het best voelt, waar je jezelf kunt zijn).

De Japanse taal is een enigszins poëtische taal met meerdere betekenissen voor hetzelfde woord of teken en een constante aanwezigheid van ruimte en tijd.

Sinds enige tijd zijn we gewoon geraakt aan de onzekerheid van de toekomst. Onze taal is doorspekt met woorden die ons leven tussen het essentiële, het niet-essentiële en fysieke afstand illustreren.

Meer nog dan een vrijbrief voor artistieke creaties, is het thema van dit jaar een reflectie over de rol van kunst in ons leven en misschien een reflectie over taal zelf.

De filosoof Gilles Deleuze schreef in de jaren negentig over de rol van kunst en hoe die zich onderscheidde van de communicatie. Terwijl communicatie een overdracht van informatie is en informatie een reeks instructies, is kunst een daad van weerbaarheid en verzet tegen de dood.

Het programma van dit jaar heeft een enigszins holistische opzet en neemt ons gedurende een week mee op een interdisciplinaire reis, die uitnodigt tot een reflectie over deze thema’s.

Met BALSAM brengt het gezelschap Laika een prikkelende en zintuiglijke voorstelling in het Maison de La Poste.  Voorts zijn er de ‘klassiekers’ van het ARTONOV Festival, in  Brusselse art-nouveau-huizen zoals het Hotel van Eetvelde en het Hotel Max Hallet. Daarnaast verwelkomen we ook in meer eigentijdse locaties zoals de Hageltoren en See U, waar voorstellingen als Forme(s) de Vie en Urban Beethoven reflecteren over beperkingen, de moeilijkheid om te bewegen en de democratisering van de kunst –  kwesties die nu naar de marge van onze techno-wetenschappelijke, ultra-competitieve en op hygiëne gericht samenleving zijn verbannen.

Als een zandkorrel die de oester verstoort, zo wil ARTONOV zowel bij het publiek als bij de kunstenaars het verlangen aanwakkeren om te luisteren met een gretig en vooral weerbaar oor. 

“Vrijheid houdt een risico in, het enige echte risico dat een mens ooit loopt, en waardoor hij mens wordt; het is een tweede geboorte waaraan men kan sterven. In gevangenschap hebben we vrije mensen gekend. Zij hadden het juiste gedaan: hun brood uitgedeeld toen zij honger hadden; de prikkeldraad doorgeknipt toen hen werd gezegd te wachten. Zij zouden sterven opdat anderen konden leven of om zelf te leven: zij bestonden. Bijna ieder van ons heeft, op bepaalde momenten, bestaan. Maar vandaag is dat niet genoeg. De terugkeer heeft ons voor een nog dieper liggend probleem gesteld. We moeten ook dat deel van onszelf bevrijden dat historisch en dagelijks is. Begeesterd door het werk en het dagelijkse leven, zijn we niet langer mensen die bestaan maar mensen die leven.” 

Henri Maldiney, La dernière porte (L’ouvert n°1).

Vincenzo Casale, Artistic Director

Jens Van den NieuwenhuysenEdito 2021