Artiesten


BALSAM

© Kathleen Michiels

Laika

België

Balsam

Laika maakt ‘theater der zinnen’. Theater dat vertrekt vanuit nieuwe of bestaande toneelteksten en theater geïnspireerd op hedendaagse of klassieke prozateksten uit de wereldliteratuur. Theater dat aan de zintuigen appelleert. Theater dat zich verbindt met de kunst van het koken en het genot om samen te eten.

De artistieke bezielers zijn Peter De Bie en Jo Roets. Samen met kunstenaars uit verschillende disciplines garanderen zij het waarmerk van het huis: heldere, beeldende en zintuiglijke voorstellingen voor kinderen, jongeren en volwassenen die een kinderlijk gevoel voor verwondering koesteren. Laika speelt in grote en kleine theaterzalen en waagt zich graag buiten de schouwburg: locatieprojecten, al of niet in open lucht, behoren tot het repertoire. Het gezelschap gaat vaak coproducties aan met internationale partners en is een veelgevraagde gast op buitenlandse festivals. Laika is ruiken, voelen, zien, horen en proeven; proeven van kleine en grote verhalen, nieuwe gerechten en onbekende werelden.

Meer info

 

© Kathleen Michiels

Zefiro Torna

België

Balsam

Het internationaal gerenommeerde muziekensemble Zefiro Torna brengt het muzikale erfgoed vanaf de middeleeuwen tot de barok op een unieke manier tot leven voor een breed publiek. Door een historische uitvoeringspraktijk te koppelen aan andere muziekgenres, literatuur, filosofie, wetenschap en hedendaagse visuele kunsten, (figuren)theater of dans, creëert Zefiro Torna steevast beklijvende totaalconcepten rond een variatie aan symbolische en allegorische thema’s.

De muzikanten van BALSAM bespelen klassieke instrumenten als luit, theorbe, barokgitaar, blokfluit, (bas)dwarsfluit, saxofoon, (bas)klarinet, bugel. Minder bekende instrumenten als Hardangerviool, chatkan, kaval, duduk refereren naar oude tradities uit landen als Noorwegen, Mongolië, Balkan,… Deze instrumenten krijgen een aparte plaats in de tijdloze muziek van Zefiro Torna.

Meer info

 

L’offrande musicale

Ensemble Ausonia 

België

L’offrande musicale

Naar aanleiding van hun eerste opname, gewijd aan de herontdekking van vioolsonates van Francoeur, richtte klavecinist Frédérick Haas in 2001 het Ausonia Ensemble op met violiste Mira Glodeanu en contrabassist James Munro. Ze streven naar een diepgaande interpretatie van de 17e en 18e eeuwse muziek. Ze willen hierbij een kwaliteit en intensiteit herontdekken die bevrijdt is van alle automatismen maar toch doordrongen is van haar bronnen. Tussen de vindingrijkheid van het continuo en de bezielde leiding van de eerste viool, balanceert het ensemble tussen soepelheid en precisie. Ausonia vormt een ruimte van vrijheid waar iedereen zich vrij kan uitdrukken om zo het collectieve werk met zijn intensiteit te voeden. 

Meer info

© Jean Baptiste Millot

Frédérick Haas 

Frankrijk

L’offrande musicale 

Klavecimbel et artistieke leiding 

Frédérick Haas werd opgeleid aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam, het Koninklijk Conservatorium in Brussel en de Sorbonne in Parijs. Hij is gepassioneerd door het maken van oude instrumenten en doordrongen van de klassieke Franse cultuur. Hij is te gast in alle grote zalen gewijd aan de barokmuziek, zowel als solist en als lid van het ensemble Ausonia, dat hij mede oprichtte. Zijn benadering van het klavier – klavecimbel, orgel en fortepiano – werpt een essentieel licht op de werken die hij uitvoert, zoals blijkt uit zijn solodiscografie, die regelmatig door de vakpers wordt geprezen. Met Ausonia heeft hij Francœur, Rameau, Bach, Biber opgenomen… 

© Jean Baptiste Millot

Mira Glodeanu 

Frankrijk

L’offrande musicale 

Viool

Mira Glodeanu is een veelgevraagd violiste, die over de hele wereld optreedt. Als soliste of als konzertmeister heeft ze talrijke albums opgenomen met het Collegium Vocale, de Arpeggiata, de Poème Harmonique, Tafelmusik, enz. Haar discografie omvat sonates van François Francoeur (een componist die zij heeft helpen herontdekken), de complete sonates voor viool en klavecimbel van J. S. Bach, de Rosenkranssonates van Biber en een veelgeprezen album gewijd aan het Duitse barokke repertoire voor soloviool. Zij is professor barokviool aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel en speelt op een viool van A. Chappuy, Parijs, 1757, en een zeldzame viool van M. Groblicz, Krakau, 1604.

© Marine Pierrot Detry

Emmanuelle Dauvin

Frankrijk

L’offrande musicale

Viool

Emmanuelle Dauvin raakte al op jonge leeftijd geïnteresseerd in het repertoire en de interpretatie van werken uit de 17e en 18e eeuw. Zij studeerde barokviool aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel bij Mira Glodeanu en aan de Schola Cantorum te Bazel bij Amandine Beyer. Al snel sloot zij zich aan bij verschillende ensembles die gespecialiseerd zijn in het oude repertoire, zoals de New Baroque Times, het Parlement de Musique, de Agrémens, de Chapelle Harmonique, de Poème Harmonique, de Chapelle Rhénane, Orfeo 55, Zene, de Talens Lyriques, Ausonia en de Arts Florissants. Tussen historisch onderzoek en moderniteit brengt zij een oude, sinds de 18e eeuw ongehoorde praktijk tot leven door zichzelf op het orgel te begeleiden en zo alleen stukken voor viool en bas te spelen. 

Emmanuelle Dauvin trad op in Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk, België, Estland, Roemenië, Spanje en Mexico: Resonanzen Festival, Wiener Konzerthaus, Teatro Real van Madrid en Guanajuato, Festival van Saint-Michel en Thiérache, Kamermuziek Festival Tallin, Philharmonie van Cluj, MA Festival van Brugge, Festival van Utrecht, Flagey (Brussel), Cité de la Musique, Opéra Comique (Parijs), Centre de Musique Barok van Versailles, Philharmonie de Paris … 

Meer info

Anne Parisot 

Frankrijk

L’offrande musicale 

Traverso

Anne studeerde dwarsfluit in Parijs bij Patrick Gallois en vertrok op 19-jarige leeftijd baar Duitsland en Zwitserland om zich te perfectioneren. Daar studeerde zij moderne fluit bij Robert Aitken en Felix Renggli en traverso bij Karl Kaiser, Marc Hantaï en Jan de Winne. Zij studeerde af aan de Musikhoschule Freiburg im Breisgau, de Musikakademie Basel en de Schola Cantorum Basiliensis. 

Zij treedt voornamelijk op met het Freiburger Barockorchester, Les Passions de l’Ame, Les Siècles, le Cercle de l’harmonie enook  regelmatig met het Balthasar Neumann Ensemble, les Musiciens du Prince, les Ambassadeurs, la Grande Écurie… Zij werkt onder leiding van dirigenten als René Jacobs, Pablo Heras-Casado, Thomas Hengelbrock, Jérémie Rhorer, Hervé Niquet, Marc Minkowski… 

Sinds 2007 is zij ook lid van het studieproject Spira Mirabilis in Italië en partner van verschillende kamermuziekensembles. 

Anne is docente historische fluiten aan het Conservatoire à Rayonnement Régional d’Avignon.  

© Jean Baptiste Millot

James Munro 

Australië

L’offrande musicale 

Contrabas, violone 

James Munro is geboren in Australië en studeerde contrabas aan het conservatorium van Sydney. Daarna ging hij in Nederland studeren, aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, waar hij zich specialiseerde in barok contrabas en violone en in 1992 afstudeerde. Hij trad op als eerste contrabas bij vele gerenommeerde oudemuziekensembles en werkte regelmatig samen met verschillende vooraanstaande internationale orkesten, waaronder La Petite Bande, Anima Eterna, Collegium Vocale Gent, Orchestre des Champs Elysées, Les Musiciens du Louvre, enz. James Munro geeft regelmatig masterclasses voor zowel contrabas als violone in Nederland, België, Roemenië en Frankrijk.

© Thomas Pukrop

Les Yeux d’Argos

France

L’offrande musicale 

Urban Beethoven

Les Yeux d’Argos is een veelzijdig collectief dat zich bezighoudt met onderzoek en creatie op het gebied van visuele en digitale kunst. Ze willen het publiek confronteren met een nieuwe visie op de essentiële kwaliteiten van het beeld die wetenschap, natuur en maatschappij omhelst.

Het collectief streeft naar het delen en hercontextualiseren van wetenschappelijke, technische en industriële kennis en naar het ontwikkelen van een sociaal, wetenschappelijk en ecologisch bewustzijn. Ze creëren gevoelige digitale en interactieve installaties die de mysteries van de fysieke wereld onthullen en vragen oproepen over de aard van het zijn.

Meer info

Misia Sert

© Athos Burez

Revue Blanche

België

Misia in concert

Revue Blanche is een vocaal/instrumentaal kamermuziekensemble met een ongebruikelijke maar bijzonder kleurrijke bezetting: sopraan, fluit, altviool en harp. Sinds de oprichting in 2010 heeft het ensemble een indrukwekkend parcours afgelegd. Getuige hiervan is het winnen van de Klara-award voor Jonge Belofte in 2013, de YAMaward in 2016 en het opnemen van hun positief onthaalde CD ‘Shelter’. De naam ‘Revue Blanche’ verwijst naar het literaire en artistieke tijdschrift La Revue Blanche dat werd uitgegeven aan het einde van de 19e eeuw. De ‘Witte Revue’ werd zo genoemd omdat de som van alle kleuren wit is en een wit ongeschreven blad openstaat voor alle meningen en stromingen. Dit inspirerende idee sluit naadloos aan bij de esthetiek die het ensemble voor ogen heeft en resulteert in een voortdurende zoektocht naar interessant repertoire. De arrangementen van hoge kwaliteit brengen nog des te meer de diverse kleuren van de verschillende instrumenten naar voren.

Revue Blanche speelde reeds in grote cultuurhuizen als de Elbphilharmonie in Hamburg, Muziekgebouw aan ’t IJ in Amsterdam, Temppeliaukion kirkkfo in Helsinki, Nordea concert hall in Tallinn, Opéra de Lille, Bozar, Flagey, Concertgebouw Brugge, deSingel en Muziekcentrum De Bijloke. Ze waren ook te gast op Klarafestival, Internationaal Kamermuziekfestival Schiermonnikoog, Big Bang Festival en Tallinn Black Nights Film Festival. 

Het mag dan ook duidelijk zijn dat de ambitie van dit ensemble zich manifesteert op vele vlakken. Revue Blanche beperkt zich niet tot een louter klassieke aanpak maar koppelt deze aan andere actuele kunstuitingen. Naast de puur muzikale producties gaat er veel aandacht naar multidisciplinaire programma’s waarin beeldende kunst, dans, literatuur en elektronica worden verwerkt. Deze hybride aanpak leidt tot intense concertervaringen en brengt uiteenlopende stromingen uit de muziekgeschiedenis op een eigenzinnige manier terug tot leven.

Meer info

© Silvano Magnone

Lore Binon

België

Misia in concert

Soprano

Lore Binon begon haar muzikale loopbaan als violiste. Gaandeweg nam de passie voor de stem echter de bovenhand. Lore behaalde – eveneens in Brussel – haar Bachelor Zang bij Beatrijs De Vos. Tijdens haar studies ontving zij de prijs Cardon, uitgereikt door het Koninklijk Conservatorium van Brussel, voor uitzonderlijke resultaten. Ze beëindigde haar Master Zang magna cum laude aan het Conservatorium van Amsterdam bij Valérie Guillorit. 

Lore koestert een grote liefde voor het liedgenre. Zo concerteerde ze in het Muziekgebouw aan ‘t Ij binnen de serie ‘Grote Zangers’. 

Haar fijngevoelige en rijke muzikale persoonlijkheid maakt Lore tot een veelgevraagde soliste in binnen- en buitenland. Ze participeerde reeds in producties van ensembles als Ictus, Oxalys, Vlaams Radio Koor, Brussels Philharmonic Orchestra, het Spectra ensemble en vertolkte solopartijen in o.a. Die sieben letzte Worte unseres Erlösers, Magnificat (Bach), Brahms’ Liebeslieder en Neue Liebeslieder, Dixit Dominus (Händel) en Lobgesang (Mendelssohn). Met dirigenten als René Jacobs, Hervé Niquet, Jos van Veldhoven en Michel Tabachnik bouwde ze intussen een mooie samenwerking uit. Dit seizoen maakte ze haar operadebuut in de rol van Barbarina (Le Nozze di Figaro) met het Freiburger Barockorchester onder leiding van René Jacobs. Ze trad herhaaldelijk op met Ictus en Rosas (Drumming van Steve Reich) en vervoegde een uitgebreide tournee met de Matthäus Passion.

© Silvano Magnone

Kris Hellemans

België

Misia in concert

Altviool

Sinds 2006 is Kris Hellemans aanvoerder bij het Symfonieorkest Vlaanderen en concerteert hij als aanvoerder occasioneel in verscheidene andere Belgische orkesten.

Naast zijn orkestwerk profileert hij zich met veel passie als kamermuzikant. Hij volgde masterclasses kamermuziek bij grote namen als Artemis Quartett, Quatuor Danel, Heime Müller, Eberhard Feltz, Roger Chase en Renaut Capuçon. Met het Alfama kwartet, waarvan hij tussen 2008 en 2014 deel uitmaakte, concerteerde hij in talrijke grote zalen en kamermuziekfestivals in binnen- en buitenland.

Verder werd Kris als freelance kamermuzikant uitgenodigd door Prometheus ensemble, Spectra ensemble, Festival Est-Ouest en andere.

Als docent is hij actief op de internationale kamermuziek- en altvioolmasterclasses Musica Reservata.

© Silvano Magnone

Caroline Peeters

België

Misia in concert

Fluit

Caroline is eerste fluitiste bij Symfonieorkest Vlaanderen. Ze is eveneens een graag geziene gaste bij andere Belgische orkesten zoals De Filharmonie, Brussels Philharmonic en l’Orchestre Philharmonique de Liège. Ook in het Verenigd Koninkrijk wordt haar talent erkend: ze speelde in The English Chamber Orchestra en The London Philharmonic Orchestra met concerten in The Royal Albert Hall en een CD-opname in de Abbey Road Studios.

Regelmatige samenwerkingen met De Munt en Opera Vlaanderen tonen dat ze zich ook thuis voelt in het operarepertoire.

Naast het orkestwerk neemt kamermuziek voor Caroline evenzeer een belangrijke plaats in. Ze participeerde ze in een aantal internationale tournees, o.a. in Azië en Zuid-Amerika. Als freelance fluitiste speelt ze hedendaagse muziek bij het gerenommeerde Ictus-ensemble.

© Silvano Magnone

Anouk Sturtewagen

België

Misia in concert

Harp

Anouk concerteert regelmatig solo en in kamermuziekverband. Ze was soliste in concerto’s van Händel, Mozart en Debussy en vormde een vast duo met contrabassist Joost Maegerman.

Sinds 2004 is Anouk soloharpiste bij het Symfonieorkest Vlaanderen. Verder wordt ze als freelancer ondermeer gevraagd bij De Filharmonie, Brussels Philharmonic, De Munt, Orchestre Philharmonique de Luxembourg, Orchestre Philharmonique de Liège en Oxalys. Ze is als freelancer ook verbonden aan het Londense Royal Opera House Covent Garden, na een proefperiode in seizoen 2010-2011.

Voor muziekcentrum de Bijloke maakte ze in 2013 de muziektheatervoorstelling “Un ballet réaliste” ism duo Bilitis. In 2015 volgde “Tips and Tricks”, een voorstelling rond migratie met muziek van Joris Blanckaert en tekst van Sarah Eisa. Ze werkte op vrijwillige basis als programmator van het festival Tête-à-Tijd, dat in 2011 en 2012 plaatsvond in de straten van Sint-Joost ten Node. Anouk geeft haar passie voor de harp door als leerkracht in Academie De Kunstbrug in Gentbrugge.

Schwanengesang, un cycle ?

© Marie Clémence David

Stephane Ginsburgh

België

Schwanengesang, un cycle ?

Piano

Stephane Ginsburgh, een onvermoeibare ontdekkingsreiziger van het repertoire, verkent graag nieuwe vormen om stem, percussie, performance of elektronica te combineren.  Hij treedt op als solist in vele internationale festivals, waaronder Ars Musica (Brussel), Quincena Musical (San Sebastian), ZKM Imatronic (Karlsruhe), Agora (Parijs), Bach Academie Brugge, Ultima Oslo, Darmstadt Internationale Ferienkurse, Gaida (Vilnius), Warsaw Autumn, Klara Festival (Brussel), Festival Forum (Moskou) en Musica Strasbourg. Hij werkte samen met vele hedendaagse componisten zoals Frederic Rzewski, James Tenney, Philippe Boesmans, Jean-Luc Fafchamps, Stefan Prins of Matthew Shlomowitz, maar ook met choreografen zoals Anne Teresa de Keersmaeker (Rosas) en beeldend kunstenaars zoals Peter Downsbrough en Kurt Ralske. Ginsburgh heeft opgenomen voor Sub Rosa, Naxos, Cypres, Kairos en World Edition. Hij houdt van immersieve programma’s met integrale uitvoeringen: Prokofjevs sonates, Beethovens laatste sonates, Rachmaninovs Etudes-Tableaux. Ginsburgh heeft een Master in Muziek en studeerde piano bij Paul Badura-Skoda, Jerome Lowenthal, Vitaly Margulis en Claude Helffer. Hij heeft ook een Bachelor in Philosophy of Science van de U.L.B. en een doctoraat in de kunsten van de V.U.B.

Meer info

© Gaël Bros

Shadi Torbey

België, Libanon

Schwanengesang, un cycle ?

Bas-bariton

Shadi Torbey behaalde Eerste Prijzen voor concert- en operazang aan het Conservatorium van Brussel en perfectioneerde zich vervolgens onder leiding van José van Dam aan de Koningin Elisabeth Muziekkapel.

Hij werkte met internationaal gerenommeerde regisseurs (Braunschweig, Carsen, Latella, Pizzi, Ronconi, Herrmann…) en prestigieuze dirigenten (Christie, Bartoletti, Davin, Lopez-Banzo, McCreesh, Pidò, Goodman, Equilbey, Viotti…).

Zijn scrollen omvatten Leporello (Don Giovanni), Figaro (Le Nozze di Figaro), Don Alfonso (Così fan tutte), Osmin (Die Entführung aus dem Serail), Lord Sidney (Il viaggio a Reims), Bartolo (Il Barbiere di Siviglia), de Drum Major (Le Caïd), Mephisto (Ludwig Spohr’s Faust), Colline (La Bohème), Ismenor (Dardanus), en Nick Shadow (The Rake’s Progress).

Forme(s) de vie

Shonen

Frankrijk

Forme(s) de vie

Dansgezelschap

Shonen, gevestigd in Marseille, werd in 2007 opgericht door choreograaf en visueel kunstenaar Éric Minh Cuong Castaing.

Sinds zijn oprichting heeft Shonen een twaalftal transdisciplinaire choreografische creaties geproduceerd – voorstellingen, performances, films, installaties – die dans en nieuwe technologieën met elkaar verbinden. Het creatieproces wordt omschreven als “In situ in socius”, waarbij verbindingen tot stand worden gebracht tussen openbare en particuliere instellingen (onderzoekslaboratoria, scholen, ziekenhuizen, NGO’s…) en de kunstwereld. Zijn creaties worden niet enkel als live performance maar ook maar ook als visuele kunst getoond, in Frankrijk en internationaal.

Meer info

© Lehr

Éric Minh Cuong Castaing

Frankrijk

Forme(s) de vie

Choreograaf

De choreograaf Éric Minh Cuong Castaing, geboren in Seine-Saint-Denis, heeft in 2007 het gezelschap Shonen – ‘tiener’ in het Japans – opgericht. Sinds 2016 is hij een ‘artiste associé’ van het Ballet National de Marseille.

Binnen zijn gezelschap heeft hij een vijftiental voorstellingen, installaties, performances, films, enz. gecreëerd, waarbij hij dans en nieuwe technologieën (b.v. humanoïde robots, drones, augmented reality…) aan elkaar koppelde. Zijn projecten, die hij omschrijft als “in socius”, ontstaan in een maatschappelijke context, in partnerschap met instellingen buiten de kunstwereld (onderzoekslaboratoria, scholen, ziekenhuizen, NGO’s…). Eric M.C.C. verkent zo de relationele modi van het lichaam en zijn representaties in het digitale tijdperk, en bevraagt de dualiteit van kunst/samenleving, realiteit/fictie, natuur/cultuur, organisch/kunstmatig.

De choreograaf Eric M.C.C., afgestudeerd aan de L’école de l’image van Gobelins (Parijs), was eerst verscheidene jaren grafisch ontwerper in de animatie-industrie. Geïnteresseerd in de relatie tussen het lichaam en het beeld, en in choreograferen in real time, ontdekte hij in 1997 de hip-hop, daarna de Japanse buto, onder leiding van de meesters Carlotta Ikeda en Gyohei Zaitsu, en tenslotte de hedendaagse dans, in het bijzonder bij de Duitse beeldend kunstenaar-choreograaf VA Wölfl.

Het werk van Shonen wordt getoond in Frankrijk en Europa, wordt gesteund door het Ministerie van Cultuur en Communicatie, en heeft verschillende prijzen ontvangen (Audi talents 2017, Pulsar 2017,…).

Meer info

The Wunderkammer of Polyphony

© Koen Broos

Graindelavoix

België

The Wunderkammer of Polyphony

Graindelavoix is een Antwerps internationaal gezelschap geleid door Björn Schmelzer dat werkt met het verleden als flessenpost waarmee common sense en artistieke clichés worden doorbroken. 

Het “grain” is als het bot in de keel van oude en nieuwe repertoires.

Meer info

Urban Beethoven

Nima Sarkechik

Frankrijk, Iran

Urban Beethoven

Piano

Zijn veelgeprezen concerten in de National Gallery of Arts en in het Kennedy Center in Washington bekronen een bloeiende internationale carrière. Van Rome tot New York, langs Bogota en Tel Aviv, wordt de Frans-Iraanse pianist in de meest prestigieuze zalen over de hele wereld bejubeld. 

Naast andere onderscheidingen is hij laureaat van de Fondation du Groupe Banque Populaire en finalist in de Clara Haskil-wedstrijd. Zijn engagement gaf zorgde ervoor dat hij het podium deelde met Cyprien Katsaris, David Lively en Husseyin Sermet in het kader van de Association of Artists for Peace (ADAP). Hij gaf ook les in het zuidoosten van Cappadocië aan jonge Turkse studenten, niet ver van de Syrische grens. 

Voor zijn artistieke projecten doet hij vaak  beroep op Urban Arts, zowel voor een publiek van  kansarme jongeren als bij kenners. Hij bekwaamt zich ook in de Perzische muziek met de grote meesters van de Iraanse traditie. 

Zijn eerste opname, uitgebracht in 2008 door Zig-Zag Territoires/Harmonia Mundi, is gewijd aan Frédéric Chopin en Hugues Dufourt. In het kader van het project “Urban Brahms” dat hij in 2015 creëerde, bracht hij het jaar daarop de complete solopianomuziek van Brahms uit voor het label “live au Triton”, opgenomen in 6 concerten.

Tussen zijn optredens in Argentinië en Frankrijk, via de Verenigde Staten, Midden-Amerika, China en Rusland, wijdt hij zich momenteel aan de opname van Brahms’ kamermuziek met piano, waarbij Urban Arts een plaats krijgen via een verbindende en multidisciplinaire aanpak. 

Meer info

© Benoit Facchi

Hervé Sika

Frankrijk

Urban Beethoven

Dans

Hervé Sika is choreograaf, danser en leraar en richtte zijn gezelschap op in 2006. Dit was het begin van een eigenzinnig choreografisch onderzoek waarin hip hop het uitgangspunt vormt bij zijn verkenning van andere terreinen. Zijn dans wordt gevoed, gevormd en getransformeerd via ontmoetingen en artistieke samenwerkingen. De invloeden zijn talrijk: hiphopcultuur, hedendaagse dans, butoh, theater, circus, plastische kunsten, beeldende kunsten… Hij werkte met de choreografen Hamid Ben Mahi en Christine Bastin, de regisseurs Mohamed Rouabhi, Guy Alloucherie en Ahmed Madani, de circusartiesten van de Académie Fratellini en het CNAC in Chalon… maar ook met historicus Gérard Noiriel, het Bondy Blog team, het Palais de Tokyo en het Centre Pompidou. De laatste tijd kruist de wereld van de klassieke muziek regelmatig zijn pad door zijn talrijke samenwerkingen met pianist Nima Sarkechik en door de ontmoeting met de dirigente Mélanie Levy-Thiébaut. Hij werkte met haar samen voor het amateurproject Hip Hop Story, vervolgens voor het Opera Ballet Corps pour Corps. Onlangs werkte hij samen met het Orchestre de Chambre de Paris voor Douze Cordes – een ‘opéra boxé’ geschreven met en voor gevangenen.

Meer info

© Marco Borggreve

Shirly Laub

Urban Beethoven

Muzikale leiding strijkorkest 

Shirly Laub studeerde bij Clemens Quatacker aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel en zette haar studies verder bij Viktor Liberman en Philippe Hirshhorn in Utrecht. In 1997 behaalde ze de titel ‘Jeune Soliste des communautés des radios publiques de langue française’ en in 2001 werd ze laureate van Juventus, met de onderscheiding van de Raad van Europa. Datzelfde jaar vervoegde ze het Silk Road Ensemble van New York en speelde er kamermuziek met cellist Yo-Yo Ma en traditionele muzikanten uit Centraal-Azië. Ze maakt opnames van kamermuziek en als eerste violiste voor diverse radiostations waaronder Musiq’3, Klara, Concertzender, Radio Classique France, Suisse Romande, Radio Canada, RAI en BBC en voor de labels Explicit! en Fuga Libera. Als vioolsoliste van het Royal Philharmonic Orchestra van London van 1998 tot 2005 werd ze ook regelmatig uitgenodigd als concertmeester van de Royal Opera House (Covent Garden), de orkesten van de BBC, Liverpool en de voornaamste Belgische orkesten, alsook in Frankrijk, Spanje, Nederland en in Korea. Als eerste viool bij het Oxalys Ensemble en het TrioFenix treedt Shirly Laub op in prestigieuze zalen wereldwijd. Ze is eveneens professor viool aan het Conservatoire Royal van Brussel.

Meer info

C#2

© Isabelle Françaix

Cindy Castillo

België

C#2

Organetto

Cindy Castillo studeerde orgel aan de conservatoria van Brussel, Namen, Straatsburg en Parijs bij Jean Ferrard, Benoît Mernier, Christophe Mantoux, Michel Bouvard en Olivier Latry. Ze is laureate van de Rotary Foundation, Fondation de la Vocation en Fondation de Lacour. In 2008-2009 was ze ‘artist in residence’ in de Sapporo Concert Hall. 

Cindy Castillo werkt nauw samen met hedendaagse componisten als Claude Ledoux, Jean-Pierre Deleuze en Pierre Slinckx. Ze doceert orgel bij Hampus Lindwall aan het IMEP (Namen) in het kader van het nieuwe educatieve project “OrgueStudio”.

Meer info

© Danny Willems

Pierre Slinckx

België

 

C#2

Compositie, live electronics

Pierre Slinckx mengt graag elektronische muziek met klassieke akoestische instrumenten. Tijdens zijn optredens speelt hij live elektronica in een kamermuziekformatie met andere muzikanten. 

Het duet “C#1” voor orgel en elektronica met Cindy Castillo en het kwintet “M#1” voor elektronisch strijkkwartet met het MP4 kwartet zijn twee recente voorbeelden van deze aanpak. Beide stukken zijn uitgebracht op het Cyprès label. Zijn volgende CD, gewijd aan een cyclus geschreven voor het Hopper ensemble, komt binnenkort uit op hetzelfde label.

Pierre Slinckx doceert muziekanalyse aan ARTS2 in Bergen.

Meer info

© Franck Juery

Julien Chauvin

France

ARTONOV à la Villa Carpentier
Premier violon et direction

Très tôt attiré par la révolution baroque et le renouveau de l’interprétation sur instruments anciens, Julien Chauvin part se former aux Pays-Bas, au Conservatoire royal de La Haye, avec Vera Beths, fondatrice de l’Archibudelli aux côtés d’Anner Bylsma.

Concrétisant son souhait de redonner vie à une formation célèbre du XVIIIe siècle, Julien Chauvin fonde en 2015 un nouvel orchestre : Le Concert de la Loge. L’ambition de cette re-création s’affiche notamment dans l’exploration de pages oubliées du répertoire lyrique et instrumental français, mais également de nouvelles formes de direction – l’ensemble étant dirigé du violon – , ainsi que de formats de concerts encourageant la spontanéité et l’imagination du public.

Parallèlement, il poursuit sa collaboration avec le Quatuor Cambini-Paris créé en 2007, avec lequel il joue et enregistre les quatuors de Jadin, David, Gouvy, Mozart, Gounod ou Haydn.

La discographie de Julien Chauvin comprend des œuvres concertantes de Haydn, Beethoven et Berlioz pour les labels Eloquentia et Ambroisie-Naïve, et il entame en 2016 l’enregistrement de l’intégrale des Symphonies parisiennes de Haydn avec le Concert de la Loge pour le label Aparté, en proposant chaque saison un programme construit au format de l’époque avec un artiste invité.  En 2019, le disque « Si j’ai aimé » avec Sandrine Piau s’inscrit dans une dynamique de redécouverte du répertoire des mélodies romantiques françaises orchestrées, et en février 2020, c’est Vivaldi qui était à l’honneur dans l’enregistrement « Vivaldi Il Teatro », 63e volume de l’Edition  Vivaldi pour le label Naïve.

Il se produit régulièrement avec Alain Planès, Christophe Coin, Andreas Staier, Jean-François Heisser, Justin Taylor et Olivier Baumont avec lequel il enregistre au château de Versailles le disque « À Madame ».

Plus d’infos

© Franck Juery

Karine Crocquenoy

Frankrijk

ARTONOV in de Villa Carpentier
Viool

Karine Crocquenoy is gefascineerd door het barokke, klassieke en romantische repertoire en uitvoeringen op historische instrumenten. Zij speelt in ensembles die, door diepgaand onderzoek van de manuscripten, terugkeren naar de bronnen van deze werken.

Ze is stichtend lid van het Quatuor Cambini-Paris. Dit strijkkwartet, opgericht in 2007, speelt niet enkel grote repertoirewerken op historische instrumenten, maar ook ten onrechte vergeten Franse componisten als Hyacinthe Jadin, Félicien David of Théodore Gouvy. Hun opnamen zijn bekroond en werden unaniem toegejuicht door de pers: Diapason, Classica, Le Monde, Le Figaro, Les Echos, The New York Times en Télérama.

Zij is ook lid van het Talens Lyriques onder leiding van Christophe Rousset en het Concert de la Loge onder leiding van Julien Chauvin.  

Met deze vier ensembles, alsmede met het Orchestre des Champs-Élysées en de Cercle de l’Harmonie, die alle op historische instrumenten spelen, heeft zij meer dan vijftig opnamen gemaakt voor prestigieuze labels: Alpha, Ambroisie, Aparté, Gallimard, Harmonia Mundi, Naïve, Palazzetto Bru Zane en Virgin Classics.

Zij gaf optredens op de grootste internationale podia, waaronder Carnegie Hall in New York, de Berliner Philharmoniker, het Concertgebouw in Amsterdam en Brugge, de Royal Albert Hall, de Wigmore Hall en het Barbican Center in Londen, het Théâtre des Champs-Élysées, de Salle Pleyel, het Théâtre du Châtelet, de Opéra Garnier, de Opéra Comique, de Salle Gaveau en de Cité de la Musique in Parijs.

Meer info

© Franck Juery

Pierre-Éric Nimylowycz

Frankrijk

ARTONOV in de Villa Carpentier
Altviool

Pierre-Éric Nimylowycz begon op een zeer natuurlijke manier te musiceren toen hij in zijn jeugd de orkest- en kamermuziekpraktijk ontdekte op een muziekschool in de buurt van Parijs.

Trouw aan dit gevoel, dat hem zijn eerste grote artistieke vreugden schonk, studeerde hij viool, barokviool en altviool bij Nathanaëlle Marie, Patrick Bismuth, Manuel Solans en François Fernandez; harmonie en contrapunt bij Raphaël Picazos, Pierre Pincemaille en Loïc Mallié; orkestratie bij Olivier Kaspar aan het Conservatoire National de Région de Boulogne en vervolgens aan de Conservatoires Nationaux Supérieurs de Musique de Paris et de Lyon. Tegelijkertijd behaalde hij zijn Bachelor in de Muziekwetenschappen aan de Université Paris-IV Sorbonne.

Vervolgens had hij het geluk als kamermuziekpartners te hebben Patrick Cohen, Olivier Beaumont, Jaap Schröder, François Fernandez, Cécile Agator, Stéphanie Marie-Degand, Jérôme Pernoo, Henri Demarquette, of Sergey Malov. Hij trad ook op in orkesten zoals Le Cercle de l’Harmonie (Jérémie Rhorer), Le Concert d’Astrée (Emmanuelle Haïm), Ricercar Consort (Philippe Pierlot) en Les Talens Lyriques (Christophe Rousset).

Hij houdt vooral van het strijkkwartetrepertoire, waarin hij altviool speelt. Het is met een verlangen naar nieuwe muzikale horizonten, door de herontdekking van verwaarloosde repertoires, dat hij in 2010 toetrad tot het Cambini-Paris Quartet.

Daarnaast nam hij de wereldpremière van Terra Desolata van Thierry Escaïch voor barokensemble met solisten.

© Olivier Longeut

Grégoire Korniluk

Frankrijk

ARTONOV in de Villa Carpentier
Cello

De muzikale loopbaan van Grégoire Korniluk, een cellist met vele facetten, is atypisch, veelzijdig en ambitieus.

Als solist treedt Grégoire Korniluk regelmatig als in Europa en in de Verenigde Staten. Hij is ook vaak te gast op kamermuziekfestivals zoals Cobham (Verenigd Koninkrijk), South Hadley (Verenigde Staten), Cordes sur ciel, Auvers sur Oise, Festival de violoncelles de Beauvais enz.

Hij speelt met het Orchestre de l’Opéra de Paris, het Orchestre National de France, solo cello met het Orchestre National de Bordeaux enz. 

In 2004 ontmoette hij de accordeonist Daniel Mille en de acteur Jean-Louis Trintignant, die tot op heden zijn ‘compagnons de route’ zijn. Samen hebben zij honderden malen hun voorstellingen “Apollinaire”, “3 Poètes Libertaires” opgevoerd, die zowel door de pers als door het publiek enthousiast werden onthaald.

Talrijke jazzpersoonlijkheden waarderen zijn talent bij optredens en in de opnamestudio; Daniel Mille, Ibrahim Maalouf, Hugh Coltman, Diego Imbert, Frank Woeste, Greg Hutchinson, Driss El Maloumi, Ballaké Sissoko.

De rode draad bij al zijn artistieke ontmoetingen is de vreugde om samen op het podium te staan. Kamerrmuziek neemt daarbij ook een belangrijke plaats in. Met pianist Jean-Frédéric Neuburger en Sarah Nemtanu, concertmeester van het Orchestre National de France, creërde hij in 2020 het Neuburger-Nemtanu-Korniluk Trio.

Meer info

© Renska Photography

Vincenzo Casale

Italië

ARTONOV in de Villa Carpentier
Klarinet

Vincenzo Casale (1981) is een Italiaanse klarinettist en dirigent, gespecialiseerd in de historische uitvoeringspraktijk op oude instrumenten. Als solist en kamermusicus is hij veel gevraagd in Europa en Noord-Amerika. De laatste jaren is hij als gastdirigent en artistiek leider regelmatig betrokken bij verschillende projecten. Hij treedt op in solo- en kamermuziekconcerten met artiesten als: fortepianisten Claire Chevallier, Boyan Vodenitcharov, Viviana Sofronisky, en in kamermuziek met Sergei Istomin, Roel Dieltiens, Paul Dombrecht, Marcel Ponseele, Geneviève Soly. 

Hij heeft recent in Europa en Amerika samengewerkt met orkesten als het Orchestre des Champs Elysées, Chambre Philharmonique, Orchestre du 18ème siècle, Freiburger Barockorchester, Concerto Köln, Ensemble Balthasar Neumann, Les Agrémens, Concert Spirituel, Il Fondamento, Das Neue Orchester, Kolner academie, Opera Fuoco, Philidor, Harmonie des Nations, Ecurie et Chambre du Roi, Anima Eterna, Les Talens Lyrique, Bachorchester Hannover, Camerata Silesia, Cercle dell’ Harmonie etc.

Enkele hedendaagse componisten (Frédéric Devreese, Michel Fourgon) hebben een compositie voor klarinet aan hem opgedragen. 

Vincenzo Casale is professor historische klarinet aan het Koninklijk Conservatorium van Gent en doceert ook aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel.

Hij is de oprichter en artistiek directeur van het ARTONOV Festival. 

Meer info


Thomas Luks

België

Mijn oren dansen
Het luisterend lichaam 

Concept en cello

Thomas Luks studeerde aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel en behaalde zijn eerste prijs bij Roel Dieltiens. Tegelijkertijd volgde hij de lessen oude muziek van Paul Dombrecht. Hij vervolmaakte zich verder op barokcello bij Lidewij Scheifes en tijdens masterclasses bij o.a. Bruno Cocset.

Thomas Luks verleent zijn medewerkingen aan tal van ensembles in binnen- en buitenland, zoals Le Cercle de l’Harmonie (Jérémie Rohrer), Les Arts Florissants (William Christie), Les Agrémens (Guy Van Waas),  Anima Eterna (Jos Van Immerseel) , Les Talens Lyriques (Christophe Rousset), La Petite Bande  (Sigiswald Kuijken) en Les Ambassadeurs (Alexis Kossenko). Hij is lid van La Chambre Philharmonique (Emmanuel Krivine) en stichtend lid van Il Fondamento (Paul Dombrecht).

In kamermuziekverband speelt Thomas Luks in talrijke formaties  (Bachplus, Il Gardellino, Stradivaria …). Hij is stichtend lid van het pianoforte-trio Inedito en het Tost strijkkwartet.  Daarnaast is hij regelmatig  te zien  in theater-, dans- en kindertheaterproducties. Zo creëerde hij onder andere “To Intimate” met dansers Mark Lorimer en Cynthia Loemij, “Minnevozen” met ensemble Leporello, “D’Bremer Stadtmuzikanten” en “Terra Nova” van Dan Tanson en Virginie Descharmes.

Marieke Bouche

België

Mijn oren dansen
Het luisterend lichaam 

Viool

Het Strijktrio Hyacinthe bestaat uit drie musici die gespecialiseerd zijn in de historisch geïnformeerde muziekpraktijk. Ze werken al vele jaren samen in gerenommeerde ensembles: Collegium Vocale en Orchestre des Champs Elysées (Philippe Herreweghe), Vox Luminis (Lionel Meunier), Le Cercle de l’Harmonie (Jérémie Rhorer), La Chambre Philharmonique (Emmanuel Krivine), en in theaterproducties zoals “Les musiciens de Brême” en “Terranova” (Virginie Descharmes en Dan Tanson). 

In 2020 besluiten zij hun gezamenlijk enthousiasme ten dienste te stellen van een rijk en intiem repertoire dat hen bijzonder na aan het hart ligt: het strijktrio in de 18e en 19e eeuw.

Het trio beperkt zich niet tot de concertvorm alleen. Het stelt workshops voor met verschillende publieken en werkt aan  een multidisciplinaire voorstelling waarin muziek, dans en tekst worden vermengd.

Wendy Ruymen

België

Mijn oren dansen
Het luisterend lichaam 


Altviool

Wendy Ruymen studeerde altviool aan het Conservatoire Royal de Musique de Bruxelles bij Thérèse-Marie Gilissen. Ze behaalt er de eerste prijzen altviool en kamermuziek, alsook het hoger diploma altviool met grote onderscheiding.

Ze specialiseerde zich verder bij Jean-Philippe Vasseur in het kader van de Formation Supérieure aux métiers de l’orchestre Classique et Romantique, in Saintes (F).

Aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel volgde ze de lessen van Sigiswald Kuijken.

Wendy verleent haar medewerking aan tal van gerenommeerde ensembles: Les Muffatti, B’Rock, het Orchestre des Champs-Elysées, Vox Lumis, Les Agrémens, Collegium Vocale Gent, Les Talens Lyriques, Ricercar Consort, Cappriccio Stravagante, Lingua Franca…

Mark Lorimer

Verenigd-Koninkrijk

Het luisterend lichaam

Danser

Sinds hij in 1991 afstudeerde aan de London School of Contemporary Dance werkt Mark Lorimer als danser, choreograaf, docent en repetitor. Als danser werkte hij vooral samen met Rosas/Anne-Teresa De Keersmaeker (1994- heden) en met ZOO/Thomas Hauert (1997- 2005). Daarnaast neemt hij deel aan talrijke projecten met o.a. Alix Eynaudi, Deborah Hay, Boris Charmatz, Kris Verdonck, Marten Spangberg, Drillet et Saldana (UPSBD) en Alain Buffard. Hij maakt af en toe eigen werk en zal in september 2021 het stuk “Canon and On and On… ” in première brengen op het La Batie Festival in Genève, met onafhankelijke dansers uit de regio. Hij geeft regelmatig les aan P.A.R.T.S., la Manufacture Lausanne (genereren van persoonlijk materiaal en muzikaal-choreografische schriftuur), CDC-Toulouse en aan andere instellingen en onafhankelijke dansorganisaties.

Damien Tresanini

Frankrijk

Mijn oren dansen
Leiding workshop

Het luisterend lichaam
Regie

Na zijn studies muziektherapie en operazang, wijdt Damien Tresanini zich aan theater- en operaregie. Sinds 2011 werkt hij samen met Annie Tasset voor o.a. Dialogues des Carmélites (Poulenc) en L’Enfant et les Sortilèges (Ravel). Bij de Opera van Parijs werkte hij samen met Willy Decker, Isabelle Cardin en Duane Schuller voor La Clemenza di Tito (Mozart) en La Fanciulla del West (Puccini). Hij assisteerde Armand Delcampe in L’Amant Jaloux in het Atelier Théâtre Jean Vilar in Louvain-la-neuve, en werkt regelmatig bij de De Munt in Brussel: La Vestale (in een regie van Eric Lacascade), Foxie! La Petite Renarde Rusée (regie Christophe Coppens), Orfeo & Majnun (regie Martina Winkel en Airan Berg), Les Contes d’Hoffmann (regie Krzysztof Warlikowski). Zijn eerste eigen regie “La Querelle ou l’art de décrier ce qu’on n’entend pas” ging in 2016 in Apt in première.
Hij leidt regelmatig workshops voor kinderen rond operaproducties waaronder The Little Sweep (Britten), Orfeo & Majnun, Bastien & Bastienne (Mozart). Onlangs werkte hij samen  met het Brusselse Museum voor Schone Kunsten en Solentra om workshops voor kinderen aan te bieden rond de werken die in het museum worden tentoongesteld.

Jens Van den NieuwenhuysenArtiesten 2021